Tercüme ettiğimiz bu eserde bugünkü Tuva, Kırgız, Hakas, Şor ve Altay dilleri ile Yenisey anıtlarının dili karşılaştırılmış, aralarındaki ilişkiler ve bu ilişkilerin dereceleri ortaya konmuştur. 
  Eserde, morfolojik özelliklerinden dolayı Kırgız ve Tuva dilleri üzerinde daha fazla durulmuştur. Ele alınan altı dildeki fonetik olayların rahat bir şekilde anlaşılabilmesi için kelimeler tek bir transkripsiyon alfabesiyle verilmiştir. Kullanılan transkripsiyon alfabesi eserin girişinde sunulmuştur.

İyelik Ekleriyle İsim Çekimleri Yazdır e-Posta

İyelik Ekleriyle İsim Çekimleri:
Orhun-Yenisey dilinde tekil iyelik ekleriyle isimlerin çekimleri özel bir yapıya sahipti.
Bununla ilgili olarak iki görünüş bulunmaktadır: I. ve II. tekil şahıs ekleri çekiminin şemasındaki bazı farklılıklar (-m, -n) ve III. tekil şahıs iyelik eki bulunan isimlerin özel çekimleri (-ı, -sı).
I. ve II. tekil şahıs eki kullanıldığında belirtme hâli eki “-ıg” şeklinde değil “-ın” şeklinde ifade edilmektedir (Tabloya bakınız). Bu olay Türk dilin yapım eki  sistemine uymayan “-ıg” eki genizsi niteliğin göstergesidir.
Orhun-Yenisey anıtlarının dilinde I. ve II. tekil şahıs iyelik ekiyle beraber kullanılan iki çeşit yönelme-yön gösterme hâli eki vardır:

  1. –ka, -ke, -ga, -ge : 11, 4, 9, 51 numaralı metinlerde, Köl İç Çor, Ongin, Tonyukuk, Köl Tigin, Bilge Kağan anıtlarında.
  2. –a, -e : 3, 7, 8, 13, 15, 27, 44, 45 numaralı metinlerde. Bazı anıtlarda (1, 29, 41) bu eklerin her iki çeşidine de rastlanmıştır.     -a ekinin –ka, -ga eklerinden oluştuğunu var sayarsak, -ka, -ga eklerinin daha arkaik olduğunu söyleyebiliriz.

Bununla birlikte aynı haldeki bu art zamanlı varyantları diyalekt görünüşler olarak kabul edebiliriz.
Edebî Tuva dilinde ve onun ağızlarının çoğunda “-m-ga” şekli yaygındır. Fakat Todcin diyalektinde –(m)-a şekline de rastlanmaktadır. Hakas, Şor ve Altay dillerinde de –ga, -a eklerinin her ikisi bulunmaktadır.
Edebî Kırgız dilinde ve onun ağızlarının çoğunda ikinci şekil yani –a (iyelik ekinden sonra) yerleşmiş durumdadır. Güney ağızlarında –(m)-ga şekline de rastlanmaktadır. Bu olay Uygur ve Özbek dilleriyle de karşılaştırılabilir. Bu dillerde bu olay çok doğaldır. (Bu dillerde isimlerin iyelik ekli ve iyelik eksiz çekimleri aynıdır: toşgə ve toşimgə - taşa, taşıma). İncelemekte olduğumuz dillerin herbirinin fonetik özelliklerine göre aynı ekler değişik akustik şekillerde kullanılmaktadır (-nıñ ve -dın şeklindeki tamlayan hâli, -nı ve –dı belirtme hâli, -dan ve nañ ayrılma hâli vb.). Bununla beraber şemada yansıtılmayan ünlü uyumlarını da göz önünde bulundurmamız gerekir.
İncelemekte olduğumuz altı dilde ve diğer Türk dillerinin çoğunda III. tekil şahıs iyelik ekine göre isim çekimi kendine has birtakım özelliklere sahiptir.


I. tekil şahıs iyelik eki alan isimlerin çekim şekilleri:


İsmin halleri

Diller

Yenis.

Hak.

Şor.

Alt.

Tuva.

Kırg.

Yalın

-m

-m

-m

-m

-m

-m

-ım

-ım

-ım

-ım

-ım

-ım

-im

-ím

-im

-im

-im

-im

---

---

-um

---

-um

-um

---

---

-üm

---

-üm

-üm

Tamlayan

-m-ıñ; -m-iñ

-m-nıñ

-m-nıñ

-m-nıñ

-m-nıñ

-m-dın

 

-m-níñ

-m-niñ

-m-niñ

-m-niñ

-m-din

 

 

-m-nüñ

 

-m-nuñ

-m-dun

 

 

-m-nüñ

 

-m-nüñ

-m-dün

-ım-ıñ

-ım-niñ

-ım-nıñ

-ım-nıñ

-ım-nıñ

-ım-dın

-im-iñ

-m-níñ

-im-niñ

-im-niñ

-im-niñ

-im-din

---

---

-um-nuñ

---

-um-nuñ

-um-dun

---

---

-üm-nüñ

---

-üm-nün

-üm-dün

Yönelme

-m-ka, -m-ke

-m-ga, -m-ge

-m-ga, m-ge

-m-ga, m-ge

-ma-ga, -m-ge

-m-a, -m-e

-m-a, -m-e

-m-a, -m-e

-m-a, -m-e

-m-go, -m-gö

-m-a, -m-e

-m-o, -m-ö

 

 

 

-m-a, -m-e

 

 

 

 

 

-m-o, -m-ö

-ım-ga, -ım-a

 

-ım-ka

-ım-ga, -ım-a

-ım-ga, -ım-a

-ın-ga, -ım-a

-im-ge, -im-e

-ım-a

-im-ke

-m-a, m-e

-im-ge, im-e

-im-ge, -im-e

-um-ga, -um-a

-im-e

----

---

-um-ga, -um-a

---

-üm-ge, -üm-e

-um-a

---

---

-üm-ge, -üm-e

---

-m-ge

-üm-ö

Yön eki

(-m, -ım, -im)

-mzar, -mzer

-mzaara

---

-ım-ge

---

-ñaru, -ñeru

-ımzar

-ımzaara

---

-im-ge

---

(-garu’dan)

-ímzer

-imzaara

---

-im-çe

---

 

---

-umzaara

---

-um-ça

---

 

---

-umzaara

---

-üm-çe

---

Belirtme

-m-ın, -m-in

-m-nı, -m-ní

-m-nı, -m-ni

-m-dı, -m-di

-m-nı, -m-ni

-m-dı, -m-di

 

 

-m-nu, -n-nü

 

-m-nu, -n-nü

-m-du, -n-dü

-ım-ın

-ım-nı

-ım-nı

-ım-dı

-ım-nı

-ım-dı

-im-in

-ím-ní

-im-ni

-im-di

-im-ni

-im-di

---

---

-um-nu

 

-um-nu

-um-du

---

---

-üm-nü

 

-üm-nü

-üm-dü

Bulunma

-m-ta, -m-te

-m-da, -m-de

-m-da, -m-de

-m-da, -m-de

-m-da, -m-de

-m-da, -m-de

 

 

 

-m-do, -m-dö

---

-m-do, -m-dö

-ım-ta

-ım-da

-ım-da

-ım-da

-ım-da

-ım-da

-im-te

-ím-de

-im-de

-im-de

-im-de

-im-de

---

---

-um-da

---

-um-da

-um-da

---

---

-üm-de

---

-üm-de

-üm-dö

Ayrılma

---

-m-nañ

-m-nañ

-m-nañ

-m-dan

-m-dan,

 

-m-neñ

-m-neñ

-m-neñ,

 

-m-den,

 

 

 

-m-noñ,

-m-den

-m-don,

 

 

 

-m-nöñ

 

-m-dön

 

 

 

 

 

 

---

-ım-nañ

-ım-nañ

-ım-nañ

-ım-den

-ım-dan

---

-ím-neñ

-im-neñ

-im-neñ

-im-den

-im-den

---

 

-um-nañ

---

-um-dan

-um-dan

---

---

-üm-neñ

---

-üm-den

-üm-dön

Vasıta

-m-ın, -m-in

-m-nañ,

-m-ma,

-m-la,

(-m bile

(-m menen

 

-m-neñ

-m-me

-m-le

 

 

 

 

 

-m-lo, -m-lo

 

 

-ım-ın

-ım-nañ

-ım-ma

-ım-la

-ım bile

-ım menen

-im-in

-ím,neñ

-im-me

-im-le

-im bile

-im menen

---

 

-um-ma

---

-um bile

-um menen

---

 

-üm-me

---

-üm bile)

-üm menen)

Not: II. tekil şahıs iyelik eki bulunan isimlerin çekimleri de aynı şekildedir.

I. tekil şahıs iyelik eki bulunan isimlerin çekimlerine örnekler(Yen. , Kırg. , Şor. taş; Hak. tas; Tuva. daş – taş)


İsmin Halleri

Diller

Yenis.

Tuva.

Hak.

Şor.

Alt.

Kırg.

Yalın hâli

taşım

dajım

tazım

tajım

tajım

taşım

Tamlayan hâli

taşımıñ

dajımıñ

tazımnıñ

tajımnıñ

tajımnıñ

taşımdın

Yönelme hâli

taşımka
taşıma

dajımga
ve dajıma

tazıma
tazımga

tajımga
tajıma

tajımga
tajıma

taşıma
---

Yön eki

taşımñaru

dajımçe

tazımzar

tajımzaara

---

---

Belirtme hâli

taşımın

dajımnı

tazımnı

tajımnı

tajımnı

taşımdı

Bulunma hâli

taşımta

dajımda

tazımda

tajımda

tajımda

taşımda

Ayrılma hâli

---

dajımdan

tazımnañ

tajımneñ

tajımñañ

taşımdan

Vasıta

taşımın

(dajım bile)

tazımnañ

tajımma

tajımla

(taşı menen)

III. tekil şahıs iyelik eki alan isimlerin çekim şemaları:


İsmin Halleri

Diller

Orhun-Yenisey

Hak.

Alt.

Şor.

Tuva.

Kırg.

Yalın

-(s)ı

-(z)ı

-(z)ı

-(z)ı

-(z)ı

-(s)ı

-(s)i

-(z)í

-(z)i

-(z)i

-(z)i

-(s)i

---

---

---

-(z)u

-(z)u

-(s)u

---

---

---

-(z)ü

-(z)ü

-(s)ü

Tamlayan

-(s)ı-nıñ

-(z)ı-nıñ

-(z)ı-nıñ

-(z)ı-nıñ

-(z)ı-nıñ

-(s)ı-nın

-(s)i-niñ

-(z)í-níñ

-(z)i-niñ

-(z)i-niñ

-(z)ı-niñ

-(s)i-nin

---

---

---

-(z)u-nuñ

-(z)u-nuñ

-(s)u-nun

---

---

---

-(z)ü-nüñ

-(z)ü-nüñ

-(s)ü-nün

Yönelme

 

 

 

-(s)ı-ñ-a

-(z)ı-n-ga

-(z)ı-n-ga

-(z)ı-n-ga

-(z)ı-n-ga

-(s)ı-n-a

 

-(z)ı-n-a

-(z)ı-n-a

-(z)ı-n-a,

 

 

-(s)i-ñe

-(z)í-n-ge

-(z)i-n-ge

-(z)i-n-ge

-(z)i-n-ge

-(s)i-n-e

---

-(z)í-n-e

-(z)i-n-e

-(z)i-n-e

 

 

---

---

---

-(z)u-n-ga

-(z)u-n-ga

-(s)u-n-a

 

---

---

-(z)u-n-a

 

 

 

 

 

-(z)ü-n-ge

-(z)ü-n-ge

-(s)ü-n-ö

 

 

 

-(z)ü-n-e

 

 

Yön eki

 

-(s)ı-ñaru

-(z)ı-n-zar

---

-(z)ı-n-zaara

-(z)ı-n-çe

---

-(s)i-ñerü

-(z)í-n-zer

---

-(z)i-n-zaara

-(z)i-n-çe

---

---

---

---

-(z)u-n-zaara

-(z)u-n-çe

---

---

---

---

-(z)ü-n-zaara

-(z)ü-n-çe

---

Belirtme

-(s)i-n

-(z)ı-n

-(z)ı-n

-(z)ı-n

-(z)ı-n

-(s)ı-n

-(s)i-n

-(z)í-n

-(z)i-n

-(z)i-n

-(z)i-n

-(s)i-n

---

 

---

-(z)u-n

-(z)u-n

-(s)u-n

---

---

---

-(z)ü-n

-(z)ü-n

-(s)ü-n

Bulunma

-(s)ı-n-ta

-(z)ı-n-da

-(z)ı-n-da

-(z)ı-n-da

-(z)ı-n-da

-(s)ı-n-da

-(s)i-n-te

-(z)í-n-de

-(z)i-n-de

-(z)i-n-de

-(z)i-n-de

-(s)i-n-de

---

---

---

-(z)u-n-da

-(z)u-n-da

-(s)u-n-da

---

---

---

-(z)ü-n-de

-(z)ü-n-de

-(s)ü-n-dö

Ayrılma

 

 

 

---

-(z)ı-nañ

-(z)ı-n-nan

-(z)ı-nañ

-(z)ı-n-dan

-(s)ı-n-dan

---

-(z)í-neñ

-(z)i-n-neñ

-(z)i-neñ

-(z)ı-n-an

-(s)ı-n-an

---

---

---

---

-(z)i-n-den

-(s)i-n-den

---

---

---

---

-(z)i-n-en

-(s)i-n-en

---

---

---

-(z)u -nañ

-(z)u-n-dan

-(s)u-n-dan

---

---

---

---

-(z)u-n-an

-(s)u-n-an

---

---

---

-(z)ü-neñ

-(z)ü-n-den

(-(s)ü-n-dön)

---

---

---

---

-(z)ü-n-en

-(s)ü-n-ön

Vasıta

-(s)ı-n

-(z)ı-nañ

-(z)ı-la

-(z)ı-ba

---

---

-(s)i-n

-(z)í-neñ

-(z)i-le

-(z)i-be

---

---

---

 

---

-(z)u-ba

---

---

---

 

---

-(z)ü-be

---

---

III. tekil şahıs iyelik eki alan isimlerin çekimlerine örnekler:


İsmin Halleri

Diller

Yen.

Tuva.

Hak.

Şor.

Alt.

Kırg.

Yalın

Taşı

Dajı

Tazıñ

Tajı

Tajı

Taşı

Tamlayan

Taşınıñ

Dajınıñ

Tazınıñ

Tajınıñ

Tajınıñ

taşının

Yönelme

Taşıña

dajınga

Tazınga
Tazına

Tajınga
Tajına

Tajınga
Tajına

Taşına

Yön eki

Taşıñaru

Dajınçe

Tazınzar

Tajınzaara

---

---

Belirtme

Taşın

Dajın

Tazın

Tajın

Tajın

Taşın

Bulunma

Taşınta

Dajında

Tazında

Tajında

Tajında

Taşında

Ayrılma

---

Dajından
Dajınan

Tazınañ

Tajınañ

Tajınnañ

taşınan

Vasıta

taşın

(Dajı bile)

tazınañ

tajıba

tajıla

(Taşı menen)

Not: Ünsüzlerle ve –ı, -zı ekleriyle sona eren isimlerin çekimleri de aynı şekildedir.


Gerçi bu tip çekimlerdeki tamlayan hâli ekleri kendine özgü bir yapı içermemektedir. İncelemekte olduğumuz dillerin tümünde belirtme hâlinin kısaltılmış şekli (-nı yerine –n) korunmuştur.
Yenisey dönemi de dahil  yönelme ve bulunma hâlinde iyelik ve hâl eklerinin arasında yardımcı ses “–n” kullanılmakta idi. Yardımcı “–n” sesi, incelemekte olduğumuz dillerde aynı durumlarda korunmakta ve ayrılma hâlinde de kullanılmaktadır.
Bu durumda iyelik ekinin bileşimine giren ve “-sın, -ın”  şeklinde gösterilen “-n”nin onarılacağı tahmini Yenisey ve Orhun anıtlarındaki bilgilerde ve incelenmekte olan çağdaş dillerin beşinde de tasdik edilmemiştir. Bu dillerin hiçbirinde yalın halde belirtilen ek sonunda “-n” sesi bulunmamaktadır.
III. tekil şahıs iyelik ekine göre çekimlenen isimler gibi yapısında yardımcı “n” sesi bulunduran -nıkı ekiyle oluşturulan isimler de çekimlenmektedir:
Kırg. anıkı – onun, ona ait, anıkının, anıkını, anıkın, anıkında, anıkınan.
Tuva. Çeçekmanıı – Çeçekme’ye ait, onun evi, ailesi; Çeçekmanıınıñ, Çeçekmanıınga, Çeçekmanıın, Çeçekmanıında, Çeçekmanıından.
Şor. kozannıyı – tavşan, kozannıyınıñ, kozannıyınga, kozannıyın, kozannıyında, kozannıyınañ.
Bir başka olguyu da örnek olarak gösterebiliriz: ol, al – o, öteki ve bu, bo – bu zamirlerinin çekiminde “n”nin belirmesi.
Kırg.    al + da = anda – orada ve onda,
             bu + da = munda, mında – burada, bunda,
Tuva.   ol + da = ında – orada, onda,
             bu + da = mında – bunda, burada,
Şor.      ol + da = anda – orada, onda,
             Po + da = mında – burada, bunda.
Gösterilen durumların tümünde “-sın” onarılması söz konusu değildir. Yenisey şekli –ı-ñ-a”nın “ı-n-ga”dan oluştuğu görülmektedir. yani “ınga > -ıña basamağından (“n”nin “g”nin düşmesiyle “ñ”ye dönüşmesi).
Tuva dilinde ek birleşmelerinde daha arkaik varyant korunmaktadır. Yani –ı-n-ga, -sı-n-ga ekleri. Hakas, Şor ve Altay dillerinde (diyalektlerde) ise her iki tür de korunmaktadır: -ı-n-ga, -sı-n-ga ve –sı-n-a, -ı-n-a. Edebî Kırgız dilinde ve onun ağızlarının çoğunda ek durumundaki “g” yitirilmiştir. Sonuçta eski –ı-n-ga, sı-n-ga ekleri –ı-n-a ve –sı-n-a eklerine dönüşmüştür.
İncelemekte olduğumuz çağdaş dillerde çıkma hâli eki, iyelik ekileriyle çekimlendiğinde fonetik değişikliklere uğramaktadır. Böylece Tuva dilinde –ı-n-dan ve –ı-n-an ekleri bir arada görülmektedir. Altay dilinde –ı-n-dañ ekinin –ı-n-nañ dönüştüğü açıktır (yardımcı “n”nin etkisiyle “d”nin nazallaşması gerçekleşmiştir). Hakas, Şor ve Kırgız dillerinde ise nazallaşmış “d”nin yardımcı “n”ile birleşmesi gerçekleşmiştir (Bununla beraber Kırgız dilinde “taşından” varyantı da korunmuştur.
Aşağıdaki taboda Tuva ve Kırgız dillerindeki isimlerin iyelik ekleriyle çekimleri gösterilmiştir. Tabloya hâl eklerinin bütün fonetik varyantlarını yansıtacak şekildeki kelimeler alınmıştır. Örnek: añ – av hayvanları, canavar; e’t , et – et; ok – ok, kurşun; xöl, köl – göl; ır – şarkı; kiji, kişi – kişi; kuş – kuş; düp, tüp – dip.

I. tekil şahıs iyelik ekleriyle


İsmin Hâlleri

Diller

Tuva Dili

Kırgız Dili

Yalın

añım

añım

e’dim

etim

ogum

ogum

xölüm

kölüm

ırım

ırım

kijim

kişim

kujum

kuşum

düvüm

tübüm

Tamlayan

añımnıñ

añımdın

e’dimniñ

etimdin

ogumnuñ

ogumdun

xölümnüñ

kölümdün

ırımnıñ

ırımdın

kijimniñ

kişimdin

kujumnuñ

kuşumdun

düvümnüñ

tübümdün

Yönelme

añımga

añıma

e’dimge

etime

ogumga

oguma

xölümge

kölümö

ırımga

ırıma

kijimge

kişime

kujumga

kuşuma

düvümge

tübümö

Yön gösterme

añımçe

---

e’dimçe

---

ogumçe

---

xölümçe

---

ırımçe

---

kijimçe

---

kujumçe

---

düvümçe

---

Belirtme

añımdı

añımdı

e’dimni

etimdi

ogumnu

ogumdu

xölümnü

kölümdü

ırımnı

ırımdı

kijimni

kişimdi

kujumnu

kuşumdu

düvümnü

tübümdü

Bulunma

añımda

añımda

e’dimde

etimde

ogumda

ogumda

xölümde

kölümdö

ırımda

ırımda

kijimde

kişimde

kujumda

kuşumda

düvümde

tübümdö

Ayrılma

añımdan

añımdan

e’dimden

etimden

ogumdan

ogumdan

xölümden

kölümden

ırımdan

ırımdan

kicimden

kişimden

kujumdan

kuşumdan

düvümden

tübümdön

II. tekil şahıs iyelik ekleriyle


İsmin Hâlleri

Diller

Tuva dili

Kırgız

Yalın

añıñ

añıñ

e’diñ

etiñ

oguñ

oguñ

xölüñ

kölüñ

ırıñ

ırıñ

kijiñ

kişiñ

kujuñ

kuşuñ

düvüñ

tübüñ

Tamlayan

añıñnıñ

añıñdın

e’diñniñ

etiñdin

oguñnuñ

oguñdun

xölüñnün

kölüñdün

ırıñnıñ

ırıñdın

kijiñniñ

kişiñdin

kujuñnuñ

kuşuñdun

düvüñnüñ

tübüñdün

Yönelme

añıñga

añıña

e’diñge

etiñe

oguñga

oguña

xölüñge

kölüñö

ırıñga

ırıña

kijiñge

kişiñe

kujuñga

kuşuña

düvüñge

tübüñö

Yön eki

añıñçe

---

e’diñçe

---

oguñçe

---

xölüñçe

---

ırıñçe

---

kijiñçe

---

kujuñçe

---

düvüñçe

---

Belirtme

añıñnı

añıñdı

e’diñni

etiñdi

oguñnu

oguñdu

hölüñnü

kölüñdü

ırıñnı

ırıñdı

kijiñni

kişiñdi

kujuñnu

kuşuñdu

düvüñnü

tübüñdü

Bulunma

añıñda

añıñda

e’diñde

etiñde

oguñda

oguñda

xölüñde

kölüñdö

ırıñda

ırıñda

kijiñde

kişiñde

düvüñde

tübüñdö

Ayrılma

añıñdan

añıñdan

e’diñden

etiñden

oguñdan

oguñdan

xölüñden

kölüñdön

ırıñdan

ırıñdan

kijiñden

kişiñden

kujuñdan

kuşuñdan

düvüñden

tübüñdön

III. tekil şahıs iyelik ekleriyle


İsmin Hâlleri

Diller

Tuva dili

Kırgız dili

Yalın

añı

añı

e’di

eti

ogu

ogu

hölü

kölü

ırı

ırı

kijizi

kişisi

kuju

kuşu

düvü

tübü

Tamlayan

añınıñ

añının

e’diniñ

etinin

ogunuñ

ogunun

hölünüñ

kölünün

ırınıñ

ırının

kijiziniñ

kişisinini

kujunuñ

kuşunun

düvünüñ

tübünün

Yönelme

añınga

añına

e’dinge

etine

ogunga

oguna

hölünge

kölünö

ırınga

ırına

kijizinge

kişisine

kujunga

kuşuna

düvünge

tübünö

Yön eki

añınçe

---

e’dinçe

---

ogunçe

---

hölünçe

---

ırınçe

---

kijizinçe

---

kujunçe

---

düvünçe

---

Belirtme

añın

añın

e’din

etin

ogun

ogun

hölün

kölün

ırın

ırın

kijizin

kişisin

kujun

kuşun

düvün

tübün

Bulunma

añında

añında

e’dinde

etinde

oguda

ogunda

hölünde

kölündö

ırında

ırında

kijizinde

kişisinde

kujunda

kuşunda

düvünde

tübündö

Ayrılma

añından

añınan

e’dinden

etinen

ogundan

ogunan

hölünden

kölünön

ırından

ırınan

kijizinden

kişisinen

kujundan

kuşunan

düvünden

tübünön

Not: -zı, -zi, -zu, -zü (Tuva dilinde), -sı, -si, -su, -sü (Kırgız dilinde) eklerinden sonra gelen hâl ekleri, bu eklere göre  fonetik değişikliklere uğrarlar.

I. çoğul şahıs iyelik ekleriyle


İsmin Halleri

Diller

Tuva dili

Kırgız dili

Yalın

añıvıs

añıbız

e’divis

etibiz

oguvus

ogubuz

xölüvüs

kölübüz

ırıvıs

ırıbız

kijivis

kişibiz

kujuvus

kuşubuz

düvüvüc

tübübüz

Tamlayan

añıvıstıñ

añıbızdın

e’divistiñ

etibizdin

ogovustuñ

ogubuzdun

xölüvüstüñ

kölübüzdün

ırıvıstıñ

ırıbızdın

kijivistiñ

kişibizdin

kujuvustuñ

kuşubuzdun

düvüvüctüñ

tübübüzdün

Yönelme

añıvıska

añıbızga

e’deviske

etibizge

oguvuska

ogubuzga

xölüvüske

kölübüzgö

ırıvıska

ırıbızga

kijiviske

kişibizge

kujuvuska

kuşubuzga

düvüvücke

tübübüzgö

Yön

añıvısçe

---

e’divisçe

---

oguvusçe

---

xölüvüsçe

---

ırıvısçe

---

kijivisçe

---

kujuvusçe

---

düvüvücçe

---

Belirtme

añıvıstı

añıbızdı

e’divisti

etibizdi

oguvustu

ogubuzdu

xölüvüstü

kölübüzdü

ırıvıstı

ırıbızdı

kijivisti

kişibizdi

kujuvustu

kuşubuzdu

düvüvüctü

tübübüzdü

Bulunma

añıvısta

añıbızda

e’diviste

etibizde

oguvusta

ogubuzda

xölüvüste

kölübüzdö

ırıvısta

ırıbızda

kijiviste

kişibizde

kujuvusta

kuşubuzda

düvüvücte

tübübüzdö

Ayrılma

añıvısbıstan

añıbızdan

e’divisten

etibizden

oguvustan

ogubuzdan

xölüvüsten

kölübüzdön

ırıvıstan

ırıbızdan

kijivisten

kişibizden

kujuvustan

kuşubuzdan

düvüvücten

tübübüzdön

II. çoğul şahıs iyelik ekleriyle


İsmin Halleri

Diller

Tuva dili

Kırgız dili

Yalın

añıñar

añıñar

e’diñer

etiñer

oguñar

oguñar

xölüñer

kölüñör

ırıñar

ırıñar

kijiñer

kişiñer

kujuñar

kuşuñar

düvüñer

tübüñör

Tamlayan

añıñarnıñ

añıñardın

e’diñerniñ

etiñerdin

oguñarnıñ

oguñardın

xölüñerniñ

kölüñördün

ırıñarnıñ

ırıñardın

kijiñerniñ

kişiñerdin

kujuñarnıñ

kuşuñardın

düvüñerniñ

tübüñördün

Yönelme

añıñarga

añıñarga

e’diñerge

etiñerge

oguñarga

oguñarga

xölüñerge

kölüñörgö

ırıñarga

ırıñarga

kijiñerge

kişiñerge

kujuñarga

kuşuñarga

düvüñerge

tübüñörgö

Yön

añıñarce

---

e’diñerce

---

oguñarce

---

xölüñerce

---

ırıñarce

---

kijiñerce

---

kujuñarce

---

düvüñerce

---

Belirtme

añıñarnı

añıñardı

e’diñerni

etiñerdi

oguñarñı

oguñardı

xölüñerni

kölüñördü

ırıñarnı

ırıñardı

kijiñerni

kişiñerdi

kujuñarnı

kuşuñardı

düvüñerni

tübüñördü

Bulunma

añıñarda

añıñarda

e’diñerde

etiñerde

oguñarda

oguñarda

xölüñerde

kölüñördö

ırıñarda

ırıñarda

kijiñerde

kişiñerde

kujuñarda

kuşuñarda

düvüñerde

tübüñördö

Ayrılma

añıñardan

añıñardan

e’diñerden

etiñerden

oguñardan

oguñardan

xölüñerden

kölüñördön

ırıñardan

ırıñardan

kijiñerden

kişiñerden

Kujuñardan

Kuşuñardan

düvüñerden

tübüñördön

Not: 1) Kırgız dilinde –ñız, -ñiz, -ñuz, -ñüz ( “sizin”, bir kişiye saygı ifadesi); -ñızdar, -ñizder, -ñuzdar, -ñüzdör (“sizin”, birden fazla kişiye hitap ifadesi) ekleri bulunmaktadır. Bu eklerin bulunduğu isimlerden sonra gelen ekler ünlü uyumu kuralına göre birleşirler: añıñız, añıñızdın; kölüñüz, kölüñüzdün; añıñızdar, añıñızdardın, kölüñüzdör, kölüñüzdördün vb.
2) III. çoğul şahıs iyelik eki tekil şahıslardaki gibi (añı – onun canavarı, onların canavarı; Tuva. düvü – onun dibi, onların dibi; Kırg. tübü) ya da –lar-ı (Tuva. añnarı, düpteri; Kırg. añdarı, tüptörü vb.) eklerinin birleşmesiyle gösterilebilir.
Bunlara benzer birleşmeler III. tekil şahıs iyelik ekini alan isimler gibi çekilirler.

 
Sitedeki "Eski ve Bugünkü Yenisey Dili" adlı kitabın içeriği kaynak gösterilmek şartı ile kullanılabilir. İletişim