Eski Kelimeler Sözlüğü - U
(T: Tuva, K: Kırgız, H: Hakas, Ş: Şor, A: Altay)

ug- = UG – buruşturmak, kırıştırmak, ezmek
T             ug-
K            uypala-
H            ug-
Ş             ug-
A            uuja-

uglat- = UGLT – ağlatmak. bk.  ıglat-
T             ıglat-
K            ıylat-
H            ılgat-
Ş             ıglat-
A            ıylat-

udış- = UDŞ – yenmek, takip etmek, kazanmak (yarışmada)
T             ut-
K            ceñ-, ut- – yenmek
H            utıs- – kazanç, ikramiye
Ş             ut-
A            isteş- – kovalamak, takip etmek; d‘eñ- – yenmek, kazanmak, uut- – yenmek, kazanmak (diyalekt.)

uz = UZ – usta, mahir
T             us
K            uz; usta (İran.)
H            us
Ş             us
A            us

uya = UYA, UY – yuva
T             uya
K            uya
H            uya
Ş             uya
A            uya

uyar = UYR – soylu, ünlü, meşhur, itibar sahibi, soylu bir aileden olan
T             uktug – soylu bir aileden olan, aldarlıg – ünlü, meşhur
K            tegi çoñ, ataktuu
H            pílígcí
Ş             attıg-şaptıg – meşhur, ünlü
A            uktu – eski ve soylu bir aileden olan

ulga-, ugla(y)- = ULGA – ihtiyarlamak, yaşlanmak
T             ulgat-
K            ulgat-
H            ulgat-
Ş             ulgat-
A            d‘aaja-, karı-

ulug = ULUG – büyük, ulu
T             ulug
K            uluu
H            ulug
Ş             ulug
A            ulu

urı = UR – nesil
T             urug
K            uruk – kabile, boy
H            töl
Ş             töl
A            kaldık

uruñ = URÑ – 1) ordu, 2) bayrak, sancak
T             1) şerig, 2) tuk
K            1) asker, 2) tuu
H            1) síríg; çaa çonı – savaşçı; bayrak, sancak
Ş             1) şerig, 2) tug
A            1) çerü, 2) maanı

uruş = URŞ – savaş, meydan savaşı, çarpışma, kavga, kavgalı olma
T             çaa
K            uruş
H            urus
Ş             urum
A            uruş, soguş