Tercüme ettiğimiz bu eserde bugünkü Tuva, Kırgız, Hakas, Şor ve Altay dilleri ile Yenisey anıtlarının dili karşılaştırılmış, aralarındaki ilişkiler ve bu ilişkilerin dereceleri ortaya konmuştur. 
  Eserde, morfolojik özelliklerinden dolayı Kırgız ve Tuva dilleri üzerinde daha fazla durulmuştur. Ele alınan altı dildeki fonetik olayların rahat bir şekilde anlaşılabilmesi için kelimeler tek bir transkripsiyon alfabesiyle verilmiştir. Kullanılan transkripsiyon alfabesi eserin girişinde sunulmuştur.

Eski Kelimeler Sözlüğü - T Yazdır e-Posta

Eski Kelimeler Sözlüğü - T
(T: Tuva, K: Kırgız, H: Hakas, Ş: Şor, A: Altay)

 

tab- = TB – bulmak
T             tıp-
K            tap-
H            tap-
Ş             tap-
A            tap-

tagı = TGI – daha, yine
T             dagın
K            dagı, tagı
H            paza
Ş             paza dagı – tekrar, bir kez daha
A            baza

tay = TY – tay (iki yaşındaki)
T             day
K            tay
H            tay
Ş             tay
A            tay

tamga = TAMGA – damga, mühür, işaret
T             tañma
K            tamga
H            tañma
Ş             tañma
A            tañma

tamka = TMKA – bk.  tamga

tap- = TP – bulmak (ve beklemek, korumak)
T             tıp-
K            tap-
H            tap-
Ş             tap-
A            tap-

tarlag = TRLG – tarla, sürülmüş toprak
T             şol; tarılga – ekim, çift sürme
K            talaa
H            talag, xıra
Ş             tarıg
A            d‘alañ

taş = TŞ – 1) taş, 2) bir şeyin dışı
T             1) daş, 2) daştı
K            1) taş, 2) tış
H            1) tas, 2) tastı
Ş             1) taş, 2) taştı
A            1) taş, 2) tış

taşru = TŞRU – dışında, dışarıdan
T             daştın
K            tışında
H            tastı
Ş             taşkar
A            tış, tıştında

teg- = T2G2 – 1) dokunmak, değmek, 2) gibi, 3) koymak, tespit etmek. krş. tek, tik.
T             1) deg-, 2) deg, 3) tik-
K            1) tiy-, 2) sıyaktuu, -day, 3) tik-
H            1)Sagay. tig-, Kaçin. teñ-, 2) tiñ – eşit, denk, 3) tík- – yemeği pişirmeye koymak
Ş             1) teg-, 2) teg, 3) tik-
A            1) tiy-, 2) teñ, 3) turguz-

tegzin = T2G2ZN2. bk.  tezgin

tegme T2G2M – bir tegme – beraber
T             bir dem
K            birge
H            xada, pírge
Ş             pirge
A            birge

tez- = T2Z – koşmak
T             des-
K            kaç-
H            tis-
Ş             tes-
A            d‘ügür-

tezgin- = T2ZG2IN2 – gezmek, seyahat etmek. bk.  tegzin
T             deskin-
K            satakat kıl-
H            çol çörer-; tiskín-– aklını kaybetmek
Ş             çol çörer-. krş. teskin- – kaçak
A            ödör-, orop bar-

tezig = T2ZG2 – koşan, yakayı ele vermeyen, yalanamayan
T             dezig (yakalanmaz)
K            karmatpas
H            tis çetken – kaçan, tuttırbas – tutulmaz
Ş             tezig – koşma, kaçış
A            dügürip baraatkan

tek = T2K2. bk.  teg

ter- = T2R2 – toplamak, hazırlamak
T             çıg-, böl-
K            ter-
H            teer-
Ş             teer-
A            teer-

ters = T2R2S – karşı, ters, aksi
T             dedir (ve inatçı)
K            ters – tersine
H            ters (ünlem, nida)
Ş             ters
A            ters

teñ = T2Ñ, T2AÑ – eşit, denk, gereken büyüklükte
T             deñ
K            teñ
H            tiñ
Ş             teñ
A            teñ

teñri = T2ÑR2I – gökyüzü (ve tapınılan yer)
T             deer
K            teñri, teñiri – tanrı; kök, asman – gökyüzü
H            tegír
Ş             tegri
A            teñeri

tik- = T2IK2, T2K2 – tespit etmek, koymak, batırmak, dikmek, saplamak. bk.  teg
T             tik-
K            tik-
H            tík- – 1) pişirmek için yemek koymak; 2) tík- – dikmek
Ş             tik-
A            turguz-

tirig = T2IR2G2 – diri, yaşayan
T             dirig
K            tirüü, tiri
H            tíríg
Ş             tirig
A            tirü

tog- = TUG – 1) doğurmak, doğmak; 2) doğmak (güneş)
T             1) törü-, 2) ün-
K            tuu-, 2) çık-
H            1) tug- (hayvanlar  için), 2) sıx-
Ş             1) tug-, 2) şık-
A            1) tuu-, 2) çık-

togsuk = TUGŞK – doğma
T             xün üneri
K            kün çıgış
H            kün sıgızı
Ş             kün şıgış
A            kün çıgış

toka = TKA – toka, plak
T             tol
K            taralga
H            küme, kübe
Ş             tokpak
A            korbu

toku = bk.  toka

tokuz = TUKZ – dokuz
T             tos
K            toguz
H            togıs
Ş             togus
A            togus

tokum = TUKM – 1) akraba 2) kasaplık hayvanlar
T             1) törelder, dögerer mal
K            tukum
H            1) tugan 2) sogım
Ş             1) tugan 2)sogım
A            1) tugan 2) sogum

ton = TN – giyim eşyası, kürk
T             ton
K            ton
H            ton
Ş             ton
A            ton

toñ = TÑ – 1) kamp, toprak tabya, duvarla çevirme 2) kil
T             1) çal, xerim 2) toy
K            1) kırdan, cal 2) çopo
H            1) tuglag, siden ( kaçinnsk.); 2) toy
Ş             1) töñ 2) toy
A            1) küre 2) toy balkaş

tök- = T2ÜK2 – yaymak, genişletmek
T             tarat- – yaymak, tök- – akıtmak, dökmek
K            tök- – dökmek
H            tök- – dökmek
Ş             tök- – dökmek
A            tök- – dökmek,  saçmak

tört = T2ÜR2T2 – dört
T             dört
K            tört
H            tört
Ş             tört
A            tört

tur- = TUR – yaşamak, durmak
T             tur-
K            tur-
H            tur-
Ş             tur-
A            tur-

turug = TURUG – duraklama, duruş, garaj, oba, mekan
T             turlag
K            turuk
H            turlag (ve mağara)
Ş             turug
A            turlu

tusu = TUSU – fayda, yarar
T             duza
K            payda
H            tuza
Ş             tuza
A            tuza

tut- = TUT – tutmak, riayet etmek, gözetmek
T             tut-
K            tut-
H            tut-
Ş             tut-
A            tut-

tutug = TUTG – esir, ipotek
T             tutug
K            salım, küröö
H            tudıg – av, avlama, durma, duraklama
Ş             tudıg – av, avlama
A            belge

tuke- = T2ÜK2 – bitmek, sona ermek
T             tön-
K            tük- – hiç, asla, katiyyen
H            tügel- – kesilmek, bitmek, suyu çekilmek, fakir düşmek, çürüyüp dağılmak
Ş             tügen-
A            tügen-

tüketi = T2ÜK2T2I – 1) kesin olarak, tamamiyle, 2) bitti, sona erdi
T             1) şuut, 2) töñdü
K            1) tük – hiçbir şekilde, 2) büttü
H            1)sañay, 2) tügeldí
Ş             1) tükendi, 2) tügendi
A            1) çek, tort; 2) tügendi

tüñür = T2ÜÑR2 – tef (Şaman)
T             düñgür
K            dap
H            tüür
Ş             tüür
A            tüñür

tür = T2ÜR2 – kanun
T             dürüm
K            kaada, zakon, zañ
H            zakon
Ş             çozak
A            d‘yañ

tüşür- = T2ÜŞR2 – indirmek, salmak
T             düjür-
K            tüşür-
H            tüzür-
Ş             tüjür-
A            tüjür-

tüş- = T2ÜŞ – düşmek, yıkılmak, dökülmek, sarkmak, inmek
T             düş-
K            tüş-
H            tüs-
Ş             tüş-
A            tüş-

 
Sitedeki "Eski ve Bugünkü Yenisey Dili" adlı kitabın içeriği kaynak gösterilmek şartı ile kullanılabilir. İletişim