Eski Kelimeler Sözlüğü - Ö
(T: Tuva, K: Kırgız, H: Hakas, Ş: Şor, A: Altay)
 

ög = UG2, G2 – anne
T             iye (ög – çadır, göçebe çadırı); öksüz – yetim, öksüz
K            ene
H            ice
Ş             ene, egce (diyal.) – nine
A            ene

ögün = G2ÜN2 – yılkı. krş. : yonti ögür = G2ÜR2
T             öör
K            üyür
H            öör
Ş             öör
A            üür

öz = ÜZ – kendi
T             bot
K            öz
H            pos
Ş             pos
A            boy

ök(ük)- = ÜK2 – yığmak, biriktirmek, toplamak. krş. üg, ük, ü
T             çıg-
K            cıyna-
H            üg-
Ş             üg-
A            çok-

ökün = ÜK2IN2 – keder, üzüntü, sıkıntı, hüzün
T             muñgaral, kudaral, sarınnal
K            ökün
H            üün- – gözleri kapamak
Ş             ökşen
A            erikçil, kunugu

öküz = ÜK2Z – öküz, boğa
T             buga
K            ögüz
H            puga
Ş             ögüs – büyük vahşi hayvanların erkekleri (ayı, boğa, geyik)
A            buka

ökün-. bk.  ökin-

öl = ÜL2 – ölmek
T             öl-
K            öl-
H            öl-
Ş             öl-
A            öl-

ölüg = ÜL2G2 – ölü
T             ölüg
K            ölük
H            ölíg
Ş             ölüg
A            ölgön kiji

ölür- = ÜL2R2 – öldürmek
T             ölür-
K            öltür-
H            öldír-
Ş             ödür-
A            öltür-

ön- = ÜN2 – yetişmek, erişmek, olgunlaşmak
T             öñ-
K            ön-
H            ös-, çit-
Ş             öön- – büyüme
A            d‘aşna d‘et-

örüñ = ÜR2N – aydınlık (örüñ kara – aydınlık ve karanlık, aynı zamanda hayvanların tüy rengi. Ya da  gece ve gündüz) krş. ürüñ
T             çırık – aydınlık
K            ürün-barañ – şafak, seher
H            çarıx
Ş             çarık
A            d‘arık

öçük = ÇÜK2 – ocak (ve ev, sığınak?)
T             ojuk – sac ayağı
K            oçok
H            oçıx (sac ayağı)
Ş             ocuk (sac ayağı)
A            oçok